Blessuretijd

Iedere sporter krijgt er vroeg of laat mee te maken. Iets wat begint als stramheid in de morgen kan uitmonden in pijn die de hele dag blijft en erger wordt als je blijft door sporten. Vaak bouw je een blessure geleidelijk op, maar soms heb je ‘m ineens. Dit overkwam mij een kleine drie weken gelden tijdens de krachttraining. Ik overbelastte met een squatoefening mijn iliopsoas, een lange spier die vanuit de romp via de lies naar de beenspieren loopt. En toen was het blessuretijd.

image BlessuretijdHet beste advies bij een (dreigende) blessure is gas terugnemen. Omvang en intensiteit verlagen helpt om je lichaam te laten herstellen. Het was vakantie en de periode voor de opbouw naar Rotterdam. Ik zwom de zwem4daagse maar dit was niet belastend voor de lies.   Hardlopen liet ik voor de zekerheid maat een paar dagen achterwege. Ik deed dagelijks oefeningen om de ondersteunende rompspieren te versterken en met rekoefeningen de iliopsoas te ontspannen.

Na een kleine week begon het weer kriebelen en kreeg ik het idee dat lopen er wel weer in zou zitten. Ik wilde heel graag hoogtemeters trainen in het bos. Op vrijdag in alle vroegte reed ik richting Kilder om daar een paar uur de stuwwal op en af te rennen. Dat leuke idee bleek in de praktijk een stuk minder aangenaam. Los van het koude en natte weer voelde mijn lies niet soepel en werd het na de warming-up niet beter. Na een paar kilometer kon ik nog nauwelijks lopen en droop ik teleurgesteld af.

Thuis baalde ik goed. Dit was niet goed en betekende dat ik mijn plannen voor de komende tijd in duigen zag vallen. Geen Rijnstate Nieuwjaarsloop, geen Triathliem Montferland Challenge, misschien zelfs geen Rotterdam Marathon…

Rust. In ieder geval niet hardlopen. Zwemmen kan eigenlijk altijd, maar nu even geen snelle schoolslag. En fietsen dan? Hoe kom ik op mijn werk? Als ik rustig fiets is dat misschien wel goed. En zo deed ik het ook. Zaterdag heb ik nog een zwemtraining gedaan maar verder tot maandag rust gehouden.

‘s Maandags na het fietsen leek het mij toch verstandig om contact op te nemen met de fysiotherapeut. Al was het maar om de diagnose te laten bevestigen en advies te krijgen over de komende periode. De afspraak was zo gemaakt en zo zat ik woensdagmorgen al op de behandelbank.

Woensdagmorgen waren de klachten al behoorlijk verminderd. Een eerdere keer adviseerde de fysio om voor het eerste bezoek de klachten tijdens op te wekken om zo een goede diagnose te stellen. Daarom deed ik ‘s ochtends een korte wisselduurloop met een aantal fikse versnellingen om mijn heup te testen.

De diagnose van de fysiotherapeut was snel gesteld. De iliopsoas is inderdaad overbelast. De spier is geïrriteerd en verkort. Hij stelde een serie ‘dry needling’ behandelingen voor. De eerste behandeling werd meteen gedaan. Een paar naalden in je rug? En dat moet je lies genezen? Ik moest het nog maar zien… Op de vraag of ik Rotterdam kan lopen kreeg ik geen eensluidend antwoord. En de of ik überhaupt kan trainen gaf de fysio aan dat trainen gewoon kan. Met de omvang en intensiteit moet ik spelen zolang de klachten niet blijven of erger worden. De zware heuveltraining en krachttraining moet ik achterwege laten totdat de klachten weg zijn.

Dit betekent dat ik wel de 2,7km lange Rijnstate Nieuwjaarsloop mee kon doen maar de 29km lange TMC moest laten schieten. Dat is toch meer dan ik had verwacht!

En zo gebeurde het dat ik gistermiddag ondanks mijn overbelaste iliopsoas 10 seconde sneller liep dan vorig jaar, 1e werd in de categorie Mannen 35-44 jaar en daarmee ons team naar de overwinning hielp. Voor de eerste keer werd het team met IT’ers en Medisch Technici eerste bij de Rijnstate Nieuwjaarsloop.

 

Laat een reactie achter